Co może, a czego nie może komornik sądowy?

//Co może, a czego nie może komornik sądowy?

Co może, a czego nie może komornik sądowy?


co moze komornikKomornik jest funkcjonariuszem publicznym działającym z ramienia sądu rejonowego. W związku z tym ma dość duże uprawnienia, jednak nie oznacza to wolnej ręki i działania niezgodnego normami prawnymi. Każdy dłużnik powinien wiedzieć, co może komornik, a czego nie. Tylko w ten sposób zabezpieczy się przed wszelkimi nadużyciami z jego strony. 

Podstawowe zadania komornika

Podstawowym zadaniem komornika jest wykonywanie sądowych orzeczeń w sprawach związanych z roszczeniami finansowymi oraz niefinansowymi, a jednocześnie zajęcie się zabezpieczeniem owych roszczeń. Jeżeli dłużnik nie będzie spłacać w ustalonym terminie swoich zobowiązań finansowych, to wierzycielowi przysługuje prawo złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji komorniczej. W takiej sytuacji do komornika należy odzyskanie należności. Są tutaj dwie możliwości – albo należność ma postać gotówki, albo też zostaje zajęty określony majątek o wartości równej należnej gotówce.
Ponadto w gestii komornika są realizacje innych tytułów egzekucyjnych bądź wykonawczych wydawanych według odrębnych przepisów, o ile podlegają one wykonaniu bez klauzuli.
Komornik sporządza również protokół stanu faktycznego, który poprzedza wszczęcie postepowania sądowego albo jeszcze zanim orzeczenie zostanie wydane. Do jego obowiązków należy także dostarczanie zawiadomień sądowych, obwieszczeń, zażaleń czy protestów, oczywiście za potwierdzeniem odbioru. Może też otrzymać zlecenie od wierzyciela poszukania majątku dłużnika oraz zabezpieczać spadek i przygotowywać spis inwentarza po spadkodawcy.

Egzekwowanie należności zgodne z prawem

Postępowanie egzekucyjne zostaje wszczęte na wniosek wierzyciela, a jego podstawę stanowi tytuł wykonawczy zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Obowiązkiem komornika będzie pisemne zawiadomienie dłużnika o rozpoczęciu postępowania egzekucyjnego. Pismo powinno zawierać informację, kto jest wierzycielem oraz wyraźnie wskazać wysokość egzekwowanej kwoty. Dopiero wtedy komornik może zacząć oszacowanie majątku dłużnika i podjąć decyzję, z jakich źródeł zostanie przeprowadzona egzekucja.

Co może komornik?

Specyfika zawodu sprawia, że komornik ma specjalne uprawnienia wkraczające dość mocno w sferę wolności obywatelskiej. Dotyczy to nie tylko prawa własności, ale także miru domowego. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że nie oznacza to możliwości przekraczania ustalonych norm prawnych. Co więcej, egzekucja komornicza podlega określonym ograniczeniom i nie może prowadzić do całkowitego pozbawienia dłużnika środków koniecznych do utrzymania, a w tym także narzędzi pracy.
W każdym razie w celu zaspokojenia roszczeń wierzyciela komornik może:
  • Zająć wynagrodzenie za pracę, a także za emeryturę, rentę bądź dochody z innych źródeł;
W przypadku umowy o pracę może to być maksymalnie 50% wynagrodzenia, ale dłużnikowi należy pozostać określoną kwotę na utrzymanie. W 2018 roku kwota wolna od zajęcia komorniczego wynosi 1530 zł netto. Innymi słowy, kiedy osoba zadłużona w oparciu o umowę o pracę otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1530 zł, to kwota zajęcia komorniczego wynosi 0 zł, a przy 2000 zł będzie to 470 zł. Oznacza to, że dopiero od kwoty 3060 zł komornik będzie miał prawo do zajęcia 50% wynagrodzenia.

Co w innych przypadkach?

Z kolei przy umowie o pracę w niepełnym wymiarze godzin kwotę wolną od zajęcia komorniczego oblicza się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Gorzej przedstawia się sytuacja osób pracujących na podstawie umowy zlecenia, chyba że stanowi ona jedyne źródło dochodu, a praca ma charakter stały i powtarzalny. Wtedy to dłużnik jest chroniony w identycznym stopniu, jak przy umowie o pracę. W innym przypadku komornik może zająć nawet 100% wynagrodzenia otrzymywanego w oparciu o ten rodzaj umowy. Przy umowie o dzieło nic nie chroni osoby zadłużonej.
Kwota wolna od potrąceń przy emeryturach i rentach wynosi zaś 75%
  • Zająć oraz sprzedać nieruchomość, czyli dom albo działkę stanowiącą własność dłużnika;
Zajęcie nieruchomości może także nastąpić, kiedy dłużnik jest jedynie współwłaścicielem. Oczywiście współwłaściciela należy powiadomić o tym fakcie i ma on do wyboru albo zgodzić się na zajęcie, albo też nie wyrazić zgody. Komornik wtedy umarza egzekucję z owej nieruchomości bądź stara się o klauzulę wykonalności zajęcia na współwłaściciela.
Zajęta nieruchomość zostaje wystawiona na licytację, natomiast dług jest pokrywany z pieniędzy uzyskanych z jej sprzedaży.
  • Zająć i sprzedać ruchomość, np. samochód czy sprzęt RTV, AGD dłużnika;
  • Zająć rachunek bankowy lub inne prawa majątkowe osoby zadłużonej.
Kiedy komornik zablokuje rachunek bankowy dłużnika, to wysokość kwoty wolnej od zajęcia komorniczego wynosi 75% wynagrodzenia minimalnego. Nie dotyczy to długów alimentacyjnych, ponieważ w takiej sytuacji komornik ma prawo zająć całą kwotę wpływów.

Czy komornik może wejść do mieszkania?

Komornik ma prawo wejść do mieszkania dłużnika, ale wyłącznie, kiedy posiada tytuł wykonawczy. W przypadku odmowy wpuszczenia go do środka, komornik może zarządzić otwarcie przymusowe w asyście policji i to także z użyciem siły np. wyważając drzwi. Odwiedziny w niedzielę bądź w godzinach nocnych wymagają uzyskania zezwolenia od prezesa danego sądu rejonowego.

Prawa dłużnika

Żaden dłużnik nie jest całkowicie bezbronny wobec komornika i przysługują mu określone prawa.
Jeżeli osoba zadłużona ma wątpliwości w kwestii zgodności pomiędzy kwotami przekazywanymi przez pracodawcę komornikowi a tymi, które są przekazywane wierzycielowi, to ma prawo prosić komornika o wyjaśnienia. Należy to uczynić w formie pisemnej i co ważne, komornik nie może odmówić odpowiedzi na pismo. W razie stwierdzenia oszustwa bądź podejrzenia o działaniach komorniczych niezgodnych z prawem, dłużnik może wnieść sprawę do sądu przeciw komornikowi, a także złożyć skargę na niego do sądu rejonowego.
Podobnie będzie w przypadku zajęcia przez komornika przedmiotów użytku osobistego bądź narzędzia pracy. Takim narzędziem pracy bywa komputer, a wtedy komornik musi odstąpić od jego zajęcia. Warto także pamiętać, że zajęciu komorniczemu nie podlegają świadczenia alimentacyjne, wychowawcze, rodzinne i z pomocy społecznej, a także dodatki rodzinne, porodowe, pielęgnacyjne czy też zasiłki dla opiekunów.
Dłużnik ma prawo również do złożenia zażalenia na decyzję o egzekucji długu, jeżeli została ona wydana bez jego wiedzy.
Warto zarazem sobie uświadomić, że osoba zadłużona nie jest uprawniona do negocjowania kwoty długu z komornikiem, natomiast może porozumieć się z nim w kwestii formy spłaty. W ten sposób często udaje się zminimalizować uciążliwości związane z obowiązkiem regulacji zadłużenia tak, aby jednocześnie usatysfakcjonować wierzyciela.
Pamiętajmy, że wysokość zajęcia komorniczego nie jest dowolna i zależy od stosunku pracy, jakiemu podlega osoba zadłużona. Jednocześnie komornik nie ma prawa pozbawić dłużnika całości środków potrzebnych do życia. Ponadto egzekucji podlegają nie tylko środki finansowe, ale także mienie. W razie jakichkolwiek zastrzeżeń w stosunku do pracy komornika można zaś wnieść skargę do danego sądu rejonowego, pod który podlega komornik. Niektóre firmy oferują także chwilówki z komornikiem. Jednak czy zadłużanie się w takiej sytuacji to dobre wyjście?
Co może, a czego nie może komornik sądowy?
Oceń ten wpis

WNIOSEK

2018-10-19T05:09:24+00:0023.07.2018|Blog finansowy|

Napisz komentarz